صحبت کردن در مورد کیف، جوانان ممکن است کمی کم داشته باشند و برخی ممکن است شنیده باشند اما هرگز ندیده گرفته شده است برآورد شده است که افرادی که بیش از 30 سال سن دارند، هنوز در مورد کیسه ظاهر می شوند. برای گفتن اینکه کیسه های توتون و تنباکو، ما باید ابتدا از توتون صحبت کنیم. توتون و تنباکو یک گیاه ساله است، توتون و تنباکو Bag Solanaceae. گونه های سالیانه در ماه های مارس و آوریل، در ماه سپتامبر بالغ در حدود یک متر بالا، دمبره شکل قرمز، چسبنده، قرقره شکل قرمز، شکل شکسته، دم صورتی، کپسول، دانه ها قهوهای مایل به قرمز است. با توجه به تاریخ، برگ توتون و تنباکو در چین از فیلیپین، ویتنام و کره شمالی در قرن شانزدهم معرفی شد. تا کنون، بیش از 400 سال سابقه کاشت رسیده است. از زمان تنباکو وجود دارد، کیسه ای شکل گرفت.
توتون و تنباکو به سه دسته تقسیم می شود: قلیان، بطری های قلیایی، کیسه های تنباکو. قبلا ظاهر شد، قرن هجدهم در اروپا، در مورد سلسله مینگ میلیون سال از ساحل جنوب شرقی چین به تدریج به سرزمین اصلی گسترش یافت، برای اکثریت مردم پذیرفتن. کابین کیسه های دخانیات توسط لوله، pipet، سطل آب، بسته های سیگنال، از طریق سوزن، استراحت دست و دیگر قطعات، عمدتا مس. لوله دود برای یک کاسه تنباکو، که حتی یک لوله نازک به لوله آب، نازل به آب، این بخش اغلب در جلو است. نیها معمولا حدود 30 سانتیمتر طول دارند، طولانی تر هستند، در پشت و یا به صورت موازی با لوله تنباکو قرار دارند، یا یک فاصله اندکی، انتهای بالایی لوله تنباکو خم شده به عقب. پایه پایین سطل، کیسه تنباکو، اما نازل را بالای آب قرار دهید. به این ترتیب وقتی که تنباکو برش سوخته است، دود از طریق آب در سطل عبور می کند تا به داخل دهان از نی کشیده شود، که برابر با فیلتر کردن با آب است. بنابراین، هر زمان که سیگاری سیگار می کشد، کیسه تنباکو صدای "خرگوش خرگوش" را ارسال می کند، سیگار کشیدن افراد سیگار کشیدن تنباکو بسیار لذت بخش است، در حالی که مردم در کنار دیگر احساس می کنند. در دوران سلسله چینگ تا جمهوری چین، قلیان همیشه نوعی کالای مصرفی است که توسط مردم مورد حمایت قرار می گیرد و می تواند به عنوان راهی برای سرگرم کردن مهمان ها به غیر از استفاده شخصی خود باشد. گرچه فیلترهای سیگار به مدت طولانی با سیگار جایگزین شده اند، اما به عنوان نماد بار، کیسه های دخانیات قلیان نیز مدت ها در معرض حافظه قرار گرفته اند. برخی از خانه ها همچنان قلیان های خود را با اجداد خود نگه می دارند.
